خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۱۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی از غیر آن ماه دل افروزرخی بنمود چون خورشید در روز
۲
مراد از روز و شب زلف و رخ اوستمه و خورشید را این شیوه آموز
۳
به پیش شمع رخسارش در آن شبچو پروانه به سر گشتم به صد سوز
۴
خطاب آمد که از دنیی و عقبیچو گشتی محرم ما دیده بردوز
صفحهٔ ۱ از ۲