خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۱۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کلوخ جسم را در آب اندازمکن مهمل بصد اشتاب انداز
۲
چو اسمعیل شوقر بان و سررابه پیش تیغ آن قصاب انداز
۳
پس آنکه ذره سان جانی که داریبر خورشید عالم تاب انداز
۴
بخور می از کف ده ساله طفلیفغان در جان شیخ و شاب انداز
صفحهٔ ۱ از ۲