خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۱۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق داریم بدیدار تو ایجان بهوسنکنم از غم دیدار تو جاویدان بس
۲
مردم دیده عشاق تو را می بینمروشن است از مه رخسار تو چشم همه کس
۳
عشق دریاست بر او هر دو جهان کف باشدجان ما بحر محیط است و تن خاک چو خس
۴
روی از آینه هر دو جهان است ایدلدم فروبند و در آئینه نگهدار نفس
صفحهٔ ۱ از ۲