خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۱۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دارم از رنگ رخت در دل و در جان آتشنیست در شعله خورشید از اینسان آتش
۲
هم از آنشمع که روشن شد از هر دو جهاندید از شاخ شجر موسی عمران آتش
۳
دیدم از نور رخ ماه تو ای سرو بلندهست در سینه خورشید درخشان آتش
۴
آتش مهر تو تنها نه دل سنگ بسوختدارد از رنگ لبت لعل بدخشان آتش
صفحهٔ ۱ از ۲