خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۱۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن ماه در آمد از درم دوشاز زلف دو حلقه کرده درگوش
۲
گفتا که نمیکنم سلامتاما چو تو کرده ای فراموش
۳
این گفت و نقاب را برانداختاز روی چو ماه و زلف مه پوش
۴
بر خاک فتادم و طپیدماز باده وصل گشته بیهوش
صفحهٔ ۱ از ۲