خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از حجب های تعین دل اگر یافت خلاصدر حرم عشق شود خاص الخاص
۲
ذره وصلش بکف آور که جهان پرتو او استجان که در بحر دل و دیده خود شد غواص
۳
پیش خورشید جمالش که همه پرتو اوستبهوایش همه ذرات ز جان شد رقاص
۴
همه راکشت به تیغ مژه آن ترک چکلهیچکس را ندهد آن بت قتال قصاص
صفحهٔ ۱ از ۲