خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۱۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کار دنیا همه زرق است و فریب است صداععارفان بر سر اینها نکنند ایچ نزاع
۲
مفلسانیم که عالم بجوی نستانیمنیست ما را بجهان جز غم عشاق متاع
۳
زاهد از زهد و ریا دور که رندان صبوحبوی تزویر شنیدند همه زین اوضاع
۴
مو کشانش بخرابات درآریم چو چنگهر که ما را ز می لعل تو باشد مناع
صفحهٔ ۱ از ۲