خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۲۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مه ما هست چارده سالهشد از او شیخ و شاب در ناله
۲
آسمانسوخت ز آتش خورشیدهست در منقل جهان ناله
۳
دل ز خال وصال او برداشتمحنت و درد عشق را ژاله
۴
تا رسیدم بوصل آن مه دوشبود خورشید و چرخ در ناله
صفحهٔ ۱ از ۲