خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۲۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر دوخت دلم ز ما سواللهجان داد مقام لی مع الله
۲
سلطان دو کون در دل تستتن خیمه شناس و دل چو خرگاه
۳
بنمود درون دیده روشندر ظلمت و نورگاه و بیگاه
۴
کوهی به هوای تابش نورچون خاک فتاده بر سر راه
صفحهٔ ۱ از ۱