خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۲۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفت رحمان با حمد عربیسبقت رحمتی علی غضبی
۲
ساخت کارش مسبب الاسبابدل او ساخت پیشه بی سببی
۳
باده روح را بجان مینوشدل قدح دان چو شیشه حلبی
۴
نور پاکت ز نور احمد داننفس کافر ز فعل بو لهبی
صفحهٔ ۱ از ۲