خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۲۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از قدم تا فرق زیبا آمدیاز برای چشم بینا آمدی
۲
کردی از ظاهر بباطن التفاتاز دل اندر دیده ما آمدی
۳
آمدی بالذات بر اشیا محیطبس عجب بر برج دریا آمدی
۴
بودی اندر گوشها سامع بخوددر زبانها جمله گویا آمدی
صفحهٔ ۱ از ۴