خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کس نخوابد تا به صبح از ناله من هر شباهر شب از بس تا به صبح از درد گویم یا ربا
۲
زلف بر روی تو بینم عقرب است اندر قمرپس منجم از چه گوید شد قمر در عقربا
۳
همچو من کوکب شناس امروز در عالم مجوبسکه هر شب تا سحرگه می شمارم کوکبا
۴
ناصح از عشق تو منع ما کندآگاه نیستز اینکه غیر از عشق رویت نیست ما را مذهبا
صفحهٔ ۱ از ۲