خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به ما روز آور ای مه امشبی راکه سازیم از تو حاصل مطلبی را
۲
چه جای زر دهم جان گر فروشندوصال چون تو سیمین غبغبی را
۳
سپاس ومنت ایزد را که فرمودنصیب ما چوتوخوش مشربی را
۴
نه کس روزی چو رویت دیده روشننه چون زلفت به تاریکی شبی را
صفحهٔ ۱ از ۲