خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کس که باشدش خط و خالی نه دلبر استدلبر کسی بود که دل او را مسخر است
۲
حال دل شکسته من را ز من مپرسآگه نیم ز دل که دلم پیش دلبر است
۳
درد ار ز عشق یار بود بهتر از دوازهر ار ز دست دوست رسد به ز شکر است
۴
آن کس که در دلش نبودعشق دلبریدرمذهب و طریقت عشاق کافر است
صفحهٔ ۱ از ۳