خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماه رویت ز بسکه پر نوراستشد یقینم که مادرت حور است
۲
شرح موی توسوره واللیلوصف روی تو آیه نور است
۳
موی تو نافه نافه ازمشک استروی تو طبله طبله کافور است
۴
شهد شیرین لبت بود چو عسلمژه ات گرچه نیش زنبور است
صفحهٔ ۱ از ۳