خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخت چو مهر درخشان ز بسکه پر نور استاگر غلط نکنم مادر تواز حور است
۲
قسم به موی تو یعنی به سوره واللیلکه وصف روی تو والشمس وآیه نور است
۳
لبت چوحب نبات است بسکه شیرین استولی ز بس نمکین زو دلم پر از شوراست
۴
دگر به مشک و به کافورم احتیاجی نیستکه طره تو چومشک و رخت چو کافور است
صفحهٔ ۱ از ۲