خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
علی الصباح نظر بر رخ توفیروز استشب وصال توخوشتر ز روز نوروز است
۲
عجب مدار که سوزم چوشمع سر تا پایکه آتش غم عشق رخ توجان سوز است
۳
کمان و تیر چه حاجت تو را به روزشکارکمانت ابرو ومژگانت تیر دلدوز است
۴
به پیش روی تو ماه چهارده از نورچو پیش تابش مهر منیر یلدوز است
صفحهٔ ۱ از ۲