خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۱۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گوید ار کس ز معجزات مسیحپیش لعل لب تو هست قبیح
۲
همه عضو تو دل برد از دستکل شی من الملیح ملیح
۳
من به وصف رخ توام اخرصدر همه قول هایم ار چه فصیح
۴
می کند عمر جاودان به جهانپیش پایت کسی که گشته ذبیح
صفحهٔ ۱ از ۳