خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۱۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی که عشق ندارد چه درجهان داردتنی که یار ندارد مگوکه جان دارد
۲
هر آن که گلرخی او را به بر بود شب وروزچه حاجتی به گل و سیر بوستان دارد
۳
اگر زعاشق صادق نشانه می طلبیقدی ز محنت وغم خم تر ازکمان دارد
۴
علامتدگرش اینکه داغها بر دلز درد دوری دلدار لاله سان دارد
صفحهٔ ۱ از ۲