خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۱۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه مشک ختا بوی موی تو داردنه ماه سما حسن روی تودارد
۲
نسیم سحر زنده ساز دلم رااز آن روکه بوئی ز موی تو دارد
۳
ز شیرین زبانی بسی ناله چون نیشکر هر دم از گفتگوی تو دارد
۴
به دل هر که را آرزوئی است امادل من همین آرزوی تودارد
صفحهٔ ۱ از ۲