خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۱۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به وطن یار سفرکرده ما خوب آمدیوسفی بودکه اندر بر یعقوب آمد
۲
عاشقان درطرب آئید که معشوق رسیدطالبان در طلب آئید که مطلوب آمد
۳
بس که دل بر سر دل ریخت همی در قدمشدر سرگشته ما سخت لگدکوب آمد
۴
هجر تونوح صفت کرد به پا طوفانیدل ما بود که درصبر چو ایوب آمد
صفحهٔ ۱ از ۲