خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۱۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روشنی کف موسی همه ازروی تو بودتیرگی دل فرعون هم ازموی تو بود
۲
دم عیسی که از او عظم رمیم احیا شدرمزی از معجزه لعل سخنگوی تو بود
۳
از بهشت آن همه تعریف که زاهد می کردچو رسیدیم همه وصف سر کوی تو شد
۴
آن همه وصف که از کوثر وطوبی می گفتچون بدیدیم لب وقامت دلجوی توبود
صفحهٔ ۱ از ۳