خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگاه بر رخ خوبان اگر گناه شودمرا بهل که به رویت همی نگاه شود
۲
اگر که پر هما نیست زلف تو از چیستبه فرق هر که زندسایه پادشاه شود
۳
تو را چو طره سیاه است وچشم ومژه سیاهغمی ندارم اگر بخت من سیاه شود
۴
نه همچو موی توخوشبوی گشته عنبر ومشکنه همچو روی تو تابنده مهر وماه شود
صفحهٔ ۱ از ۳