خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۲۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دلمناز دهانت تنگ تروی ز زلف قامت من چنگ تر
۲
چشم مستت آمداندر دلبریاز دوصد هشیار با فرهنگ تر
۳
پیش مرجان لبت یاقوت و لعلگشته اند از پشت گل کم رنگ تر
۴
ترک شوخ وشنگ درعالم بسی استکس ندیدم از تو شوخ وشنگ تر
صفحهٔ ۱ از ۲