خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۲۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یادگار از جم به جا نبود به غیر ازجام دیگرگر نبودی جام هم از جم نبودی نام دیگر
۲
از رخ وزلف تودیگرنور وظملت وام ندهیظلمت ونوری نبیندکس ز صبح و شام دیگر
۳
درخم زلفت مده هر لحظه رم مرغ دلم رامرغ اگر رم کرد مشکل آید اندردام دیگر
۴
دیده تاچشم ولبت را از پی بادام وشکردر برم یکدم ندارد طفل دل آرام دیگر
صفحهٔ ۱ از ۲