خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۲۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوشته حاشیه صفحه جمال تو خطکه هر که پیش تو دم زد ز حسن کرده غلط
۲
خط عذار تو دارد خواص مهر گیاهفزوده عشق ولی بر رخت دمیده چو خط
۳
به هر زمین که نشینم ز گریه دور از توبه هر کنار روان گردد از کنارم شط
۴
چه حاجتش به می کوثر است و حور بهشتز دست دلبر بت رو کس ار بگیرد بط
صفحهٔ ۱ از ۲