خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۲۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دشمنی دارنددرکار آب وآتش باد وخاکبا دلم شد پس غم یار آب و آتش باد وخاک
۲
یار ما هم شاید ار با ما دم از یاری زندیار اگر گردند ناچار آب و آتش بادو خاک
۳
دلبر ما را هم افتد با دل ما الفتیالفت ار گیرند این چار آب وآتش باد وخاک
۴
یار ما از ما بود بیزار وماازجان خودتا زهم هستندبیزار آب وآتش باد وخاک
صفحهٔ ۱ از ۲