خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۳۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه من به عشق تو امروز خسته وزارمکه کرده اندبه روز ازل گرفتارم
۲
بگفتم از پی خوبان دلا مروگفتاگمانم اینکه یقین کرده ای که مختارم
۳
مگر به دست من است اختیار من بگذارکه تا بسوزم و سازم کنی چه آزارم
۴
به دست هیچ کسی اختیار کاری نیستتوگرخبر نیی از کار من خبر دارم
صفحهٔ ۱ از ۲