خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۳۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل آزار مباش از پی آزار دلمکه نباشد به کسی جز تو سروکار دلم
۲
باشد از ابروو مژگان به کفش تیر وکمانچشمِ تو هست مگر بر سرِ پیکارِ دلم
۳
ترک خونخوار توگردیده عدوی دل منکه خدا باد ازین فتنه نگهدار دلم
۴
دل من بختی مست است وندارد پرواهر چه خواهی بکن ای دوست ز غم بار دلم
صفحهٔ ۱ از ۴