خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۳۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روز است وآفتاب است شمع و چراغ جوئیمدلبر بر دل ماست واز اوسراغ جوئیم
۲
غافل که خضر بر خلق از حق دلیل راه استما گمرهان دلیل راه از کلاغ جوئیم
۳
نرگس بنفشه سنبل نسرین ولاله وگلدر پیش دلبر وما از صحن باغ جوئیم
۴
باشدعلاج هر درد از شربت لب دوستما دردخویشتن را درمان ز داغ جوئیم
صفحهٔ ۱ از ۲