خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۳۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی ننموده ربودی دل ودینای به قربان توهم آن وهم این
۲
هم فلک از غم توخاک به سرهم ملک بر در تو خاک نشین
۳
نه عجب باشد اگر از قدرتچرخ را پست تر آری ز زمین
۴
یا که این پست زمین را ز شرفمرتفع تر کنی از چرخ برین
صفحهٔ ۱ از ۳