خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۳۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفتمش چون بینمت ای نازنینگفت رودر آینه خود در ببین
۲
گفتمش اندر کجا جویم تو راگفت در دلهای محزون غمین
۳
گفتمش گویند هستی لامکانگفت اندر هر مکان هستم مکین
۴
گفتمش ره کو که آیم سوی توگفت راه است از یسار واز یمین
صفحهٔ ۱ از ۲