خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۴۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توچرا اینهمه بدخو شده ایتلخ گوگشته ترش روشده ای
۲
همچو شیری به نظر درگه خشماگر ازچشم چوآهو شده ای
۳
بی سبب از من دلداده چرارنجه از گفتم بدگوشده ای
۴
برده ای دل ز دو صد پیر وجوانبه یکی غمزه چو جادوشده ای
صفحهٔ ۱ از ۲