خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۵۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای وجودت مظهر لطف الهیدر رخت پیدا شکوه پادشاهی
۲
نیست دست هیچکس بالای دستتحاکمی و مقتدر کن هر چه خواهی
۳
ملک ملک توست مشرق تا بهمغرببنده فرمانت از مه تا به ماهی
۴
گر نبودی باعث ایجاد عالمبود اندر پرده آثار الهی
صفحهٔ ۱ از ۲