خلوتی با بلند اقبال
بخش ۲۸ - حکایت
بخش سوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خری باخری گفت در زیر بارکه آسودگی نیست در روزگار
۲
به ما صاحب ار می دهدکاه وجوببین جان زما می ستاند گرو
۳
گر ازخسته حالی به کندی رویمزندمان همی تا به تندی رویم
۴
چنین پشت ما ریش از بار اوستاگر ما بمیریم از آزار اوست
صفحهٔ ۱ از ۴