خلوتی با بلند اقبال
بخش ۲۹ - در پریشان دلی خود گوید
بخش سوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلی دارم به تنگی چون دل مورغمین وخسته خوار و زار ورنجور
۲
دو صد خروار غم جاکرده در اوندارد گرچه جای یکسر مو
۳
پریشان تر ز مشکین طره یارز غم بیمارتر از چشم دلدار
۴
دلی دارم چو زلف یار بی تابچو ماهی غرقه در دریای خوناب
صفحهٔ ۱ از ۷