خلوتی با بلند اقبال
بخش ۳۲ - در صبر وصابری
بخش چهارم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به غم صبر کن بیقراری مکنبه رخ اشک از دیده جاری مکن
۲
صبوری کن از درد دوری منالبه روزو شب وهفته وماه وسال
۳
مگوصبر تلخ است گوشکر استز شهد و شکر بلکه شیرین تر است
۴
به بستان شد از صبر بر پا شجرشجر هم ز صبر است کآورده بر
صفحهٔ ۱ از ۳