→ مثنویاتبلند اقبال
بلند اقبال
بخش چهارم
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
بخش ۱ - نصایححمد بی حد و ثنای بی عدد←بخش ۲ - نصایحچونکه گفتی او خداوند است و بس←بخش ۳ - در مقاومت با امیران ومصاحبت با فقیراناگر پهلوانی ومرددغا←بخش ۴ - در شفقت با همسایگانبه همسایگان بذل وا حسان نما←بخش ۵ - ضبط کن سه عضوخود را در سه جاضبط کن سه عضوخود را در سه جا←بخش ۶ - در نهی از غیبتمگرنه حدیث از رسول خداست←بخش ۷ - در شفقت با همسایهاگر خانه می خواهی از بهر زیست←بخش ۸ - در نصیحت اهل غرور و عاقبت امورای که مغروری به جاه ومال خود←بخش ۹ - در قناعتکسانی که قانع به نان جو اند←بخش ۱۰ - دراحسان به خلقکن احسان که انسان عبیدت شود←بخش ۱۱ - فی التنبیهمپندار جسم تو چون خاک شد←بخش ۱۲ - در نصیحتدلا حاجت خود بردوست بر←بخش ۱۳ - درترک طمعبتر ازطمع نیست در روزگار←بخش ۱۴ - فی التنبیهکسی را که ایزد نماید امیر←بخش ۱۵ - در شاعریمکن شاعری را شعار ای پسر←بخش ۱۶ - در پیری وبینوائیبه پیری تو را نیست گر سیم و زر←بخش ۱۷ - در سواری و صفت اسبچو خواهی که براسب گردی سوار←بخش ۱۸ - در اطاعت پروردگارشدی چون ز یزدان خبردار پس←بخش ۱۹ - در صفت خاموشیبا دلی پرجوش وجانی پرخروش←بخش ۲۰ - در نهی از حرصسروشی مرا گفت روزی به گوش←بخش ۲۱ - در نهی از خوردن شرابمخور می و گر میخوری کم بنوش←بخش ۲۲ - درمذمت دروغدروغ ای برادر ندارد فروغ←بخش ۲۳ - در نترسیدن از مرگمشو هرگز از مردن اندیشناک←بخش ۲۴ - نصیحتبا کسی بد مکن مشو غافل←بخش ۲۵ - در ترک خواستن چیزی از بخیلاگر کس خورد زخم خار نخیل←بخش ۲۶ - در رنجش از اهل زمانهز خلق جهان سخت رنجیده ام←بخش ۲۷ - در ترک علایق جسمانیپیرهن باری گران باشد به تن←بخش ۲۸ - فی النصیحت و التنبیهبنام خدا رو به هر کار کن←بخش ۲۹ - درشکرگذاری ورضا از خدای تعالینظرکن به هر صبح بر کهتران←بخش ۳۰ - در امر به نیکی ونهی از بدیهم تخم نیکی نشان درجهان←بخش ۳۱ - در تسلیم و رضا درمصائب روزگارچونیک وبد آید برت درجهان←بخش ۳۲ - در صبر وصابریبه غم صبر کن بیقراری مکن←بخش ۳۳ - در پندو اندرزز سرتا به پا خویش را هوش کن←بخش ۳۴ - درنماز و روزهبه کار نماز آی و سستی مکن←بخش ۳۵ - درگرامی داشتن میهمانبود تحفه ای از خدا میهمان←بخش ۳۶ - در اطاعت از پدر ومادربشو با پدر مادرت آنچنان←بخش ۳۷ - درمذمت نسوانوفا و صفائی مجو از زنان←بخش ۳۸ - در ادای سخن گویدنپرسند تا از تو چیزی مگو←بخش ۳۹ - در پنهان داشتن رازتو با دوست هم راز خود را مگو←بخش ۴۰ - دراسرارهر آنکس که دارای سیم آمده←
۱ از ۲صفحهٔ بعد ←