خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۴
متفرقات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلفکان تومگر عطارندکاینهمه مشک به دامان دارند
۲
مشت موئی نه فزونند از بوگوئی از مشک دو صد خروارند
۳
گر بگوئیم که مشکند خطاستکه به هر تار دوصدتاتارند
۴
شب هجران تو یا بخت منندکه چنین تیره بدین سان تارند
صفحهٔ ۱ از ۵