خلوتی با صابر همدانی
شمارهٔ ۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یار رقیب دیده، سزایش ندیدن استدندان کرم خورده، علاجش کشیدن است
۲
باید که عضو عضو تو کوشند بهر شکرآن سانکه شکر گوش، نصیحت شنیدن است
۳
پاداش یک دقیقه که غافل شوی ز حقیک عمر پشت دست بدندان گزیدن است
۴
برخیز و باش از گذر عمر بهره مندوقت سحر که باد صبا در وزیدن است
صفحهٔ ۱ از ۳