خلوتی با صابر همدانی
شمارهٔ ۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از بس که آفریده گلت را خدا ملیحپا تا به سر ملیحی و سر تا به پا ملیح
۲
چشم و لب و دهان و بناگوش و غبغبتهر یک به شیوه‌ای خوش و هر یک به جا ملیح
۳
سبقت گرفته گرچه به خط خال دلکشتباز این جدا ملیح بود، آن جدا ملیح
۴
عمرم به سیر و تجربه بر انتها رسیدکس چون تو را ندیده‌ام از ابتدا ملیح
صفحهٔ ۱ از ۲