خلوتی با صابر همدانی
شمارهٔ ۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در گلشنی که از گل رویت سخن رودما را ز سر هوای گل و یاسمن رود
۲
مرجان کجا بلعل لبت می توان رسدآنجا که آبروی عقیق یمن رود؟
۳
گر نغمه‌ای ز زلف تو آرد نسیم صبحرونق ز بوی عنبر و مشک ختن رود
۴
توصیف آن دو طرّهٔ هم در خمت بودهرجا سخن ز حلقه و چین و شکن رود
صفحهٔ ۱ از ۳