خلوتی با صابر همدانی
شمارهٔ ۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز خاک تا که گل و ضیمران برآمده‌اندبه یاد روی تو در گلسِتان برآمده‌اند
۲
به کام غنچه و گل زعفران که ریخته است؟که در تبسم از آن زعفران برآمده‌اند
۳
کدام سنگدلی را هوای گلچین استکه بلبلان چمن در فغان برآمده‌اند؟
۴
همیشه سِیرِ تکامل نصیب گل‌هایی استکه تحت تربیت باغبان برآمده‌اند
صفحهٔ ۱ از ۲