خلوتی با صابر همدانی
شمارهٔ ۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرچه میگردد سر زلف تو لرزان بیشترمیشود جمعیت دلها پریشان بیشتر
۲
شب به یاد طرهات با دل کشاکش داشتمزین کشاکش، دل پریشان شد، من از آن بیشتر
۳
از دو زلفت تیرهروزی شد نصیب اهل دلصدمهٔ کافر رسد بر اهل ایمان بیشتر
۴
نیست زاندوه و غمت دل را پذیرایی دریغمیزبان شاد است باشد هرچه مهمان بیشتر
صفحهٔ ۱ از ۲