خلوتی با صابر همدانی
شمارهٔ ۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در این زمانه نخواهم شد آشنای کسیچرا که رنگ ندارد برم حنای کسی
۲
در آن دیار، که کس تب برای کس نکنددگر چگونه توان مرد از برای کسی؟
۳
کنون که نیست وفا در نهاد نوع بشرمباش منتظر وعدهٔ وفای کسی
۴
گرت هواست که چینی گلی ز باغ مرادرضا مشو که رود خار غم به پای کسی
صفحهٔ ۱ از ۲