خلوتی با وفایی مهابادی
شمارهٔ ۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داداین تخت و بخت و دولت ماه ستاره‌ام داد
۲
صد شکر و شادمانی گیسو فکند یک سویک گوشه در گلستان راه نظاره‌ام داد
۳
من شکر این چه گویم؟ آورد پیش رویممن یک دو بوسه گفتم، او بی‌شماره‌ام داد
۴
دستم گرفت و پایی آهسته بر سرم زدجان بر در مقابل خلخال و یاره‌ام داد
صفحهٔ ۱ از ۲