خلوتی با وفایی مهابادی
شمارهٔ ۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مستانه چو از میکده بیرون آیدخون دل عاشقان چو جیحون آید
۲
در بزم دگر منت ساقی نکشمآن مغ بچه تا با لب می گون آید
۳
از باد وزان طره به رویش گوییبر ملک خطا ز چین شبیخون آید
۴
ای خسرو شیرین دهنان! رحمی کنتا چند ز دیده اشک گلگون آید
صفحهٔ ۱ از ۳