خلوتی با وفایی مهابادی
شمارهٔ ۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازینصد بار اگر نماز و گر روزه بود
۲
دورم مفکن ز دلستان بهر خدااز بحر مگو که آب در کوزه بود
۳
گر جان بدهم ز روی دلبر نظریاین بس که مرا ز دور دریوزه بود
۴
ترسا بچه انجیل به من درس دهدسودای زیارت که به جلعوزه بود
صفحهٔ ۱ از ۲