خلوتی با وفایی مهابادی
شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگارینم! دل و جانم! حبیبم!همه درد درونم را طبیبم
۲
شنیدستم غریبان می نوازیمنت هم عاشقستم، هم غریبم
۳
گناه نرگس و زلف دراز استکه من هم ناتوان و هم ناشکیبم
۴
خدایا پرده بردار از رخ وصلکه دایم زین میان من خود حجیبم
صفحهٔ ۱ از ۲