خلوتی با وفایی مهابادی
شمارهٔ ۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادمدر سر سیر و تماشا سر خود بنهادم
۲
ز آشیان شهپر سیاره کشی کردم راستیک نظر جلوه کنان بر سر چرخ استادم
۳
پس آینه چو طوطی به شکر بالیدمغافل از دست خط و درس و خط استادم
۴
سایه سرو گلی گشت مرا دیر مغاننشئه ی عشق گل آمد به مبارک بادم
صفحهٔ ۱ از ۳